Lavinya Dergisi

İZ
Vildan ÜLKER

En güzeliydi belki de umut edebilmek, hayatın karmaşasında umut ile kalbi dinginleştirebilmek...

Sonu olmayan yolların,
Başındaymışız gibi,
Belki de sonumuzu,
Vazgeçmeyi bilmemek getirdi.
Sonumuz neden her şeyin başı gibi,
Vedaların en sessizi,
Sessizliğin sesi,
Sessizliğin en gürültülü hali.
Yasın sonu var mı?
Ölüm hep dün gibi
İçimizi, için için kanatmaz mı?
Kapanan her yaranın altında,
Bir ölü yatmaz mı?
Sessizlik bir çığ gibi aramızda,
Yalanların gürültüsü,
Susturdu ikimizi,
Başlangıçların sonu vardır,,
Sonların ise izi.
İzlerin altında,
Derin yaralar yatar.
Derimin altında açtığın yara.
Sakın ola dokunma.
Dokunursan kanarım,
Kanadıkça büyür yara
İzi kalır.
Kalır ama
Acısı bir ömür yeter bana…