Lavinya Dergisi
HASRET
Kevser ATLI
Kasımın yirmi sekizinde Eminönü–Kadıköy vapurunda 〰️ Hislerinin düşkünü, dışarıda oturur kış günü… Şimdi üşüyorsak bir sebebi var. Sen bir de sebepsiz üşümeleri görsen… Şimdi yazmak zor oluyor. Sen bir de yazamamakları bilsen… Denizin üstünde yol alıyorum şimdi. Sen bir de en derinlerde nefessiz kalmayı bilsen…
Yalnızlık korkutur ya hani,
kendinin eksikliğiymiş esas olan.
İnsansızlık değil,
kendinsizlik tepetaklak edermiş insanı.
Belki yine bir gün
bir yelkovan kuşu
hatırlatır bana beni,
göğsüm sıcacık dolar,
rahatça çıkıverir nefesim.
Elbet her şey bir gün
“iyi ki” ile anılır olur.
Hayat unutturmamalı bana beni.
Kimseye değil, kendime kızgınım.
Kimseye değil, kendime uzağım.
Herkesten kaçıp gitmek istemem;
kendime hasretimden.