Giriş

Yen; giysinin kolu örten bölümüdür. Kol ise tutmaya, taşımaya ve hareket etmeye yarayan bir uzuvdur. Biri sarar, diğeri iş görür. “Kol kırılır, yen içinde kalır.” sözü de bu iki kavramdan yola çıkarak özel hayatın mahremiyetini, her meselenin herkese anlatılmaması gerektiğini hatırlatır.

Hayat, her gerçeğin açığa çıkmasının bir erdem olmadığını öğretir. Çünkü söz, ağızdan çıktığında sahibinin denetiminden uzaklaşır; başka zihinlerde değişir, başka dillerde çoğalır. Birinin mutluluğu gizli bir kıskançlığa, hüznü ise başkasının sevincine dönüşebilir. Varlık gözü dışarıda kalanları cezbederken, yokluk kötü niyetlilere alay fırsatı verir.

Bu nedenle yakınlık, her sırrın paylaşılmasını gerektirmez. En güvenilir görünen bağlarda bile ölçü, kişinin kendisine duyduğu saygının bir parçasıdır. Bazen çocukları kaygıdan uzak tutmak, bazen bir meseleyi zamana bırakmak gerekir. Zira bilgelik, her şeyi söylemekte değil; neyin, kime ve ne zaman söyleneceğini bilmektir.

Öyleyse geçmişten ders çıkarmak, daha çok düşünmek ve her kapıyı herkese açmamak gerekir. Çünkü bazı yaralar sessizlikte iyileşir, bazı sırlar mahremiyette yaşar.

O zaman tekstilcilere duyurulur: “Daha çok yen üretmek ve kollara dikkat etmek gerekir. Zira hayatta da kumaşta da her yırtık, herkesin önünde dikilmez!”