Lavinya Dergisi
DÖKÜLMEK
Ahu vah etsem ne yazar
Her hücrem yeniden cereyan ediyor her an
Her an yeniden zikrediyor Rabbimi
Günlerim kendi heyelanımın altında
Zamanı israf ediyorum
Çuvalla verilen saniyelerim
Sökülen heybemde döke saçıla
Gidiyorum adeta
Dönüp görüyorum adım adım
Bıraktıklarını, bıraktıklarımı
Alıp tekrar heybeme koymaya
Yeltenmiyorum
Ne oldu böyle
Ne bu boşvermişlik
Bir daha verilecek mi?
Bir daha kullanabilecekmişim gibi
Dizlerimin üstüne çökmüş
Geçen her anın
Pişmanlığıyla kavrulacağım.