İlerlediğini düşündüğünde yol ayaklarının altında nasıl geriye akar. Her zaman orada unuttuğun bir şey var mıdır? Bence yol daima onu hatırlar ve tıpkı bir plak gibi başa döndürür seni. Mühim olanı göremezsin bazen, bilmiyorsun ki insan akışkandır. Nereden geldiğini, nerelerden ge

  Çocukların sanılanın aksine geniş ve derin dünyaları, o dünyaların da kendi aydınlatmaları olur. Her duyguya açık bir fener gibi hayata ışık tutarlar. Onların cep aynaları yalnızca gözlerini görür. Orada neyi, nasıl görürlerse dünyalarında ona can verirler. Hafızaları uydularıdır ve sanılanda

   Denk geldiğimiz bazı anlara hapsoluruz. Her zaman mükemmel görünmezler; nitekim insan gözüne önce kusurlar çarpar. Çünkü eksik olanı görmeye meylimiz daha fazladır. Bazıları, b

   Hakikatin ne olduğunu ararken çoktan bulmuş gibi davranır insan. Bu çelişkinin sebebi, kendi doğrularımıza sıkı sıkıya bağlanmaktan gelir. Çözülmesi öyle zor düğümler atarız ki içeride koca bir yumak olur. Kendi kendimize yüklediğimiz sıfatlar, görevler birbirine dolanır. Bir zaman sonr

     Çağımızın insanının en belirgin alışkanlıklarından biri, üretmekten çok tüketmeye yönelmesidir. Biz insanlar, tüketmek için uyanır, tüketmek için çalışırız. Elimizi attı

     Taze vedalar ve yeni merhabalar aynı nahiflikte dokunur içimize; biri eksiltirken biri çoğaltır yanılgısına kapılırız. İstesek de istemesek de gittiğini düşündüğümüz her şeyin kendi bahçesi olacaktır derinde. Belki baltaladığımız, belki de yemyeşil.     Halesi başı